*+*+* Francesco Chatkung *+*+*

 

 

         ทำงานมาจะ 2 เดือนแล้วนะ เพิ่งมีวันนี้แหละ ได้อัพสเปซซะที หลังจากว่างมานานก้อได้ทำงานซะที คราวนี้คงไม่ได้หยุดแล้วล่ะ เหนื่อยก้อจิงนะ แต่มีเงินใช้ก้อทดแทนกันได้แล้วล่ะ สำหรับคนที่เคยว่าเราว่าไม่ไปไหนซะที เราขอบอกว่าเราออกมาจากมอแล้ว แต่ก้อยังไม่ลืมนะจ๊ะ จนกว่าจะไม่มีใครต้องการเราแล้วล่ะ อิอิ กลับทีก้อเสียเงินเยอะ ๆ กะว่าจะเก็บเงินซะหน่อย สุดท้ายเงินไม่พอซะงั้น เหลืออีกหนึ่งอาทิตย์ เงินเหลือร้อยกว่าบาท เฮ้อ เดือนแรกก้อ่ขาดซะแระ เอาเถอะ ถือว่าซื้อความสุขเนาะ น้อง ๆ ถึงคุณพี่จะทำงานแล้วก้อไม่ได้มีเงินเยอะนะจ๊ะ มีแค่พอมีพอกินเท่านั้นแหละจ้า แล้วจะกลับบ้านให้บ่อยที่สุดเท่าที่จะบ่อยได้นะ บ้านจริง ๆ กับบ้านหลังที่สอง ในมอนั่นเอง สำหรับคนที่เป็นห่วงเราอยู่เลิกห่วงได้นะ (หลงตัวเองไปอ๊ะป่าววะ ช่าง ไม่สน ต้องมีบ้างแหละวะ)

เออ ลืมเล่า มาอยู่นี่ได้ไปลาวแล้วนะจ๊ะ เป้าหมายต่อไป เราจาไปเวียดนาม อยากเห็นสาวญวน แบบว่าเห็นสาวลาวแล้วน่ารักนะ เป็นเพื่อนกะน้องที่รู้จักกัน แบบว่าน่ารักอ่ะ สวย เนียน ดังนั้นสาวญวนน่าจะไม่ต่าง อ้อ ลืมบอกเราทำงานอยู่มุกดาหารนะ เป็นเมืองสงบ ๆ เมืองหนึ่ง แต่ของกินอร่อย ๆ เยอะมาก ที่แปลก ๆ ไม่เคยกินก้อเยอะ ถือว่าอยู่สบายนะ ใครอยากมาเที่ยวบอกได้นะ ยินดี ๆ

 

 

 

 

 

 

      กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว  เมื่อครั้งที่พระเจ้าสร้างโลก พระองค์มีถุงหนังใบใหญ่เอาไว้ใส่ของวิเศษต่างๆ
พระองค์เริ่มต้นด้วยการสร้างมหาสมุทรทั้ง 7 โดยการวางของวิเศษของพระเจ้า
      พระองค์จะต้องวางทั้งของดีและของไม่ดีคู่กันไป
      เพื่อไม่ให้ประเทศใดประเทศหนึ่งสมบูรณ์ไปกว่าประเทศอื่นๆ
      ทรงเอาเทือกเขาร็อกกี้  น้ำตกไนแองการา วางไว้ให้อเมริกา
      แล้วก็เอาทะเลทรายอริโซนา  กับพายุทอร์นาโดวางไว้ด้วย
      เอาป่าอเมซอนวางไว้ให้บราซิล  ทรงเอาไข้ป่าวางไว้ให้ด้วย
      เอาขั้วแม่เหล็กโลกวางไว้ให้แคนาดา  แต่ก็ทรงเอาความหนาวเย็นวางไว้ให้
      เอาเทือกเขาหิมาลัยให้ทิเบตกับเนปาล  เพื่อเป็นปราการกั้นาข้าศึก แต่ก็เอาความเบาบางของอากาศและความแห้งแล้งไว้ให้
      ทุกประเทศจะได้ของคู่กันแบบนี้  ทั้งหมดจึงไม่มีประเทศใดน้อยหน้ากว่ากัน
      แต่พระองค์ทรงลืมประเทศรูปขวานเล็กๆทางแหลมอินโดจีน
      ทรงสะพายถุงวิเศษแล้วก้าวข้ามภูเขาหิมาลัยไป  แต่ด้วยความที่เขาสูงมาก   จึงเกี่ยวถุงของพระเจ้าขาด
ข้าวของดีๆที่เตรียมเอาไว้ให้ประเทศอื่นๆ
      เช่น ชายหาดสวยๆ ผืนดินอุดมสมบูรณ์  ศิลปวัฒนธรรมดีๆ อาหารอร่อยที่สุดในโลก
ดอกไม้ ผลไม้ ชายทะเล ก็เทไปกองรวมกันที่ประเทศไทยหมด
      ว้า แย่แล้ว  พระเจ้าทรงคิด  ประเทศนี้ท่าทางต้องเจริญกว่าประเทศอื่นทั้งหมดแน่นอน
      พระเจ้าทรงมองหาภัยธรรมชาติที่จะมาถ่วงดุล  แต่สายเสียแล้ว
พระองค์ทรงเอาภูเขาไฟกับแผ่นดินไหวให้ญี่ปุ่นไปแล้ว
      ถ้าปล่อยไปแบบนี้  ประเทศอื่นๆจะมาฟ้องร้องพระองค์ได้ว่าไม่ยุติธรรม
      จะมีภัยธรรมชาติใดหนอ   ที่จะทำให้ประเทศไทยไม่เจริญกว่าประเทศอื่นได้
      เมื่อทรงคิดได้  เพื่อเป็นการป้องกันประเทศอันสมบูรณ์ที่สุดในโลกนี้ไม่ให้ล้ำไปกว่าประเทศอื่นๆ
      พระองค์ก้เลยสร้าง " คนไทย"  ขึ้นมา  ถ้ามีคนไทยอยู่ล่ะก็  ต่อให้สมบูรณ์แค่ไหน  ไทยก็ไม่มีวันเจริญ

นิทานเรื่องนี้ก็จบด้วยประการฉะนี้

       อ่านแล้วเจ็บปวดกันไหม    "คนไทย"

 

.........ในฐานะที่เป็นคนไทย เกิดเมืองไทย อ่านข้อความนี้แล้ว เจ็บปวดมาก ๆ อยากจะรู้จิงว่าใครแต่ง ถ้าเป็นคนไทยด้วยกันแต่งขึ้นมา ก้อเกินไปแล้ว ถ้าเป็นคนไทยบางคน ซึ่งเป็นส่วนน้อยจะไม่เถียงเลย แต่นี่เหมือนจะเหมา"คนไทย"ทั้งหมดว่างั้น แต่ยังดีนะ ที่มันเป้นหนังสือที่ต่างชาติเขียนล้อประเทศเรา แต่ถึงยังงั้นก้อยังเจ็บ เสียดลึกจิง ๆ