เชียร์กลางปีนี้จบลงจนได้ อย่างสวยงามซะด้วย ก้อถือว่าดีมากเพราะปัญหาปีนี้หลาย ๆ ดีใจที่อย่างน้อย ก้อได้ทำอีกปีส่งท้าย เพราะตอนแรกไม่นึกว่าตัวเองจะว่างงานจนเสร็จเชียร์กลางเลย ไป ๆ มา ๆ ได้อีกปี รู้สึกดีนะ เพราะว่าเป็นอะไรที่เรารัก รักที่จะทำในสิ่งนี้ แต่คิดว่าปีหน้าคงได้แค่แวะมาดูแล้วล่ะ (ก้อหวังให้เป็นอย่างนั้นมาก ๆ) เพราะจะไม่ทำงานมันคงไม่ได้แล้วล่ะ เอาเป็นว่าจะพยายามแวะมาดูให้ได้เลย (ไม่สิ ต้องมาให้ได้เลยล่ะ)

เฮ้อ ๆ ตั้งแต่จบมา ทำตัวไร้สาระไปวัน ๆ นะเนี่ย งานก้อไม่มี เกาะแม่กิน สบายเกิ๊น! แต่ก้อนะ ใช่ว่าจะไม่หางานซักกะหน่อย ก้อหาอยู่ เพียงแต่อยากได้ใกล้ ๆ บ้านเนาะ จะได้อยู่ใกล้พี่ ใกล้น้อง ใกล้เพื่อน ใกล้ครอบครัว สบายใจดี บ้านไม่ต้องเช่า ข้าวกินบ้าน สำหรับคนที่คิดถึงเค้านะ เค้าขอบใจมาก เค้าได้อ่าน comment แล้วล่ะ เลยเข้ามาบอกข่าวคราว

สำหรับตอนนี้ เค้าทำเชียร์กลางอีกปีแหละ ไม่ใช่ว่าทำเล่น ๆ นะ ทำจริงจังเลยล่ะ แต่ถ้ามีงานเข้ามาก้อคงต้องขอไปทำงานล่ะ รู้สึกตั้งแต่จบมาตอนเดือนตุลาคม จนถึงตอนนี้เดือนพฤษภาคมแล้ว กี่เดือนแล้วหว่า..............ปิ๊งป่อง โห 8 เดือนแล้ว ไร้สาระไปเกือบปี แต่เหมือนเวลาผ่านไปเร็วมากเลย ถ้าได้ทำงานแล้วเค้าคงคิดถึงในมอมากเลยนะนี่ แต่ก้อเอาเถอะ ถ้าได้งานอยู่ขอนแก่นก้อยังได้อยู่ใกล้ ๆ นะ

 

           ปล. ที่แทนตัวเองว่า"เค้า"ไม่ได้กระแดะนะ ทำตัวให้น่ารักสมกับวัยแค่นั้นเอง หุหุ

           ปล. อีกอัน  จะพยายามมาอัพให้บ่อยที่สุดเท่าที่คนขี้เกียจคนนี้จะทำได้แล้วกัน เหอ ๆ

 

 

 

เที่ยวมา ๆ

 

              น้ำตกสวยอ่ะ แต่ทางโคตรโหดเลย จากแม่สอดไปอุ้มผาง 160 กว่าโล แต่มีโค้งอยู่ 1,219 โค้ง มีตั้งแต่โค้งเบา ๆ จนถึงโค้งหักศอก และโค้งวกกลับอ่ะ แทบอ้วก แต่เพื่อนอ้วกไปแล้วแบบแฮททริกฮีโร่เลย อือื จากตากไปแม่สอดก้อมีด่านตรวจคนเข้าเมือง บักโน๊ตเกือบไม่รอดเพราะเป็นมอญ แต่ก้อรอด เพราะเค้าเอาแต่คนพม่า 555 แต่ก้อคุ้มอ่ะ พอถึงน้ำตกแล้วไม่มีใครมาเล่นเลย มีแต่กลุ่มพวกเรา สงสัยกลัวเราแน่ ๆ กลัวหน้าตาดีสู้ไม่ได้ เล่นน้ำแบบว่าน้ำตกเป็นของเราอ่ะ เย็น ๆ หนุก ๆ ได้ล่องแพด้วย ทั้งตอนมาและตอนกลับจากน้ำตกเลย มีแก่งให้ได้หวาดเสียวกันบ้าง 2-3 แก่ง ถึงตอนกลับจากอุ้มผางไปแม่สอดต้องผ่านโค้งโหดอีก คราวนี้หนักกว่าตอนมาอีก เพราะตอนมาหลับเลยไม่ค่อยรู้สึกอะไร แต่ตอนกลับไม่หลับคับ เกือบอ้วกเลยครับ แต่ก้อยังไม่อ้วก (เก่ง ๆ)

 

              บอกได้เลยว่า เดินทางนานมาก แนะนำสำหรับคนที่อยากไปน้ำตกทีลอซู ถ้ามีตังหน่อยก้อนั่งเครื่องบินนะ

 

             จริง ๆ รายละเอียดมีมากกว่านี้อยุ่ ถ้าคิดออกจะมาเหล้า เอ๊ย เล่าใหม่ละกัน

 

             ไปแระ ๆ

เฮ้อ หลังจากไม่ได้อัพมาซะนาน วันนี้อารมณ์ดีก้อเลยมานั่งพิมอะไรซักหน่อย

        

         เรียนจบแล้ว รู้สึกแหม่ง ๆ แฮะ ประมาณว่า นี่กูต้องจากเพื่อนไปอีกแล้วหรอ แล้วจะได้เจอกันอีกป่ะเนี่ย แต่ก้อทำใจนะ มีพบก้อต้องมีจาก ดังนั้น ควรจะจากกันด้วยความประทับใจและรอยยิ้มดีกว่าเนาะ

        

          ดังนั้น เราก้อเลยจะเที่ยวกัน เที่ยวน้ำตกทีลอซูที่ประเทศไต้หวัน (จิง ๆ อยู่จังหวัดตาก มีคนไม่รู้มาถามบอกว่าไต้หวัน เชื่อเสย 555+)

 

         แต่ที่ยังกลุ้มตอนนี้อ่ะ คือเรื่องหางานนี่แหละ ยังไม่เกณฑ์ทหารเลย เค้าไม่รับทำงานอ่ะ so sad เลย ไม่รู้จะทำไรก่อนดี เกาะแม่กินไปเรื่อย ๆ ก้อดีนะ โดนบ่นหน่อย ๆ แต่ก้อโออ่ะนะ กะว่าจะมาช่วยกิจกรรมคณะซักกะหน่อย จะมีใครต้อนรับเรามะนี่ เด๋วจะโดนหาว่า จบแล้วมาทำไรอีกอ่ะดิ กลัวอ่ะ แต่คงไม่หรอก คณะเรารักกันจิงมะ อยากเห็นเทคนิคเชียร์คณะเรายิ่งใหญ่อีกครั้ง อยากเห็นละครคณะประสบความสำเร็จอีก น้อง ๆ ทำได้แน่ ๆ ชัวร์

 

                                                                                                                           ไปเที่ยวกลับมาแล้วจะมาอัพใหม่ละกัน

                                                                                                                                        

                                                                                                                                     สู้ ๆ สู้ตาย สู้ต่อไป จีบัน

แต่ชักขี้เกียจแฮะ เอาไว้คราวหน้าแล้วกัน

                  รูปที่เพิ่งอัพใหม่มีสี่รูปน้า เป็นตอนไปเที่ยวภูกระดึงแหละ ครั้งที่สองในชีวิต เดี๋ยวมาเล่าต่อ ง่วงแระ ไปนอนก่อง แล้วค่อยมาอัพต่อน้า

สอบทีก้อขยันที แล้วจะรอดมั้ยเนี้ย....? ทำไมเกิดมาเป็นคนขี้เกียจเช่นนี้ แต่ก้อเอาเถอะ บ่นตอนนี้ก้อไม่ได้อะไรหรอก เพราะจะจบแล้วดิ เหลือสอบอีกครั้งเดียวเอง ครั้งสุดท้ายชีวิตมหาวิทยาลัย ฮะ ๆ ๆ ๆ ๆ ฮึ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ฮือ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ แต่เค้าคิดว่า ชีวิตมหาลัยของเค้าคุ้มแล้วล่ะ ประมาณว่าเรียนเอามันอ่ะ มีแต่คนเขาว่ากัน ไปเรียนแล้วต้องมีกิจกรรมเสริมหลักสูตร แต่เค้ากลับกลายเป็นว่า ไปทำกิจกรรมแล้วต้องมีการเรียนเสริมหลักสูตร กิจกรรมเป็นหลัก มีกิจกรรมกับเรียนชนกัน ต้องทำกิจกรรมก่อนเด๊ะ ขอจารย์เอา จารย์ก้อให้เด๊ะ ใจดี๊ดี แต่คุ้มไงก้อยังไม่พอเนาะ ถ้ารู้จักพอโลกนี้คงไม่มีคนเห็นแก่ตัวหรอก นี่! จบแบบสาระเน้น ๆ

           ไปล่ะ

            บาย

 

      

อู๊วววววววว ตื่นเต้นมาก มีมายสเปซเป็นของตัวเอง เง็งอยู่อย่างมีแต่ภาษาอังกฤษ ไอ้เราก้อเก๊งงงงงงงงงเก่งอังกฤษหรอก อ่านออกบ้างไม่ออกบ้าง ในมายสเปซเลยยังไม่ค่อยมีไร ขอคุกเข่าขอโทษต่อคนที่เข้ามาชมด้วยความหวังเปี่ยมล้นว่าจะเจอแบบเจ๋ง ๆ บ้าง (คนเข้ามาดู "ไม่เป็นไร ลุกขึ้น") (ตัวกระผมเอง "ขอบพระไทย") บ่นแค่นี้แหละ

               ครั้งหน้าจะมาพร้อมสาระ (เลวบ้าง ไม่เลวบ้าง)

ผมชื่อชาติ